"Instrukcja
Obsługi "
2000-2001->
INSTRUKCJA OBSŁUGI.
Swoistym wytworem naszej cywilizacji aktywnie współżyjącej
z urządzeniami technicznymi, jest jeden z podgatunków literackich, jakim
stała się instrukcja obsługi. Hybryda ta, istniejąca z faktycznej potrzeby
dookreślenia niejasnych, bo nowych, sposobów posługiwania się "czymś",nawet
w obliczu ich upowszechnienia, próbuje utrzymać się przy życiui rozrasta
się tworząc samoistna produkcję tautologicznych wyjaśnień. Instrukcjedołączane
są wszędzie: począwszy od skomplikowanych urządzeń elektronicznych a
skończywszy na najbardziej prozaicznych i prostych w użyciu środkach
czystości.Instrukcje kpią z naszej umiejętności logicznegomyślenia,
a wręcz go nas pozbawiają, wyręczając nas z banalnego nieraz wysiłku
intelektualnego, jakim jest skojarzenie symbolu (ikony) z funkcją, do
którego jestprzypisany. Nie funkcjonują na zasadzie klarownych legend.
Zaobserwować możnatendencje do tworzenia instrukcji coraz obszerniejszych,
nie tylko dosadniej tłumaczących, ale i komplikujących zrozumienie mechanizmu
działania. Sztandarowymprzykładem powstającej literatury instruktażowej
są opasłe tomy opisujące programy komputerowe. Kreatywność autorów,
jest tu zapewne uzależniona od wysokości honorarium płaconego za stronę
maszynopisu. Nie wychodząc z podziwu dla konstruktorów mega-instrukcji,
tworzonych w celu wyjaśnienia działania dwóch przycisków, stworzyłam
równie absurdalną instrukcję, tymrazem nie posiadającą żadnych pragmatycznych
cech, będącą wzorcową wersją literatury instruktażowej. Instrukcja ta
ma na celu wytłumaczenie i jednocześnie absurdalne zagmatwanie mechanizmów
działania w obrębie własnej struktury.
WERSJA INTERNETOWA
Realizacja: październik/listopad 2000 r. W sieci od
listopada roku 2000, pod adresem http://krakow.cafe9.net w ramach krakowskiej
części międzynarodowego projektu artystycznego "Cafe 9" -
http://www.cafe9.net). ---niestety, już nie istnieje---Głównym celem
tego projektu jest stworzenie płaszczyzny komunikacji interpersonalnej.
Najważniejszy jest tu interfejs, którego walor zasadza się nie na fundowaniu
tradycyjnie pojmowanych jakości wartości (estetycznych), lecz na uruchomieniu
możliwości komunikacyjnych pomiędzy odbiorcą a dziełem. Mój projekt
stanowi prowokację i inicjuje proces, którego którego twórcą i kontynuatorem,
a nie tylko obserwatorem, ma być odbiorca. Materialnym przełożeniem
tych idei ma być seria stron www, będący instrukcją do obsługi ich samych.
Poruszający sie wśrod nich odbiorca, może je rozbudowywać poprzez interfejs
zamieszczający jego wypowiedzi bezpośrednio na stronach. (Efka_S
2000)
WERSJA INSTALACYJNA. ( Kraków, Bunkier Sztuki,ArsMediale,listopad 2001r.)
Na strukturę "Instrukcji" składały się: fragmenty
filmów,animacje, teksty, zdjęcia, dźwięki. Funkcje narzędzi interaktywnych
spełniały nie tylko wirtualne przyciski, połączenia, ale też ich analogowe
odpowiedniki, np.: telefony, których normalna funkcja była tak zamieniona,
że działały na zasadzie linków. Elementem konstrukcji interfejsu był
też zawaty w treści projektu dowcip:dostosowując się do jednej instrukcji,
otrzymywało się następną, a i ta niekoniecznie spełniała to co obiecywała.
Każda instrukcja prowadziła do następnej, tworząc niekończącą się absurdalną
pętlę. "Instrukcja Obsługi 2.4" była też imitacja i pastiszem
programu komputerowego, napisanego pod Windows , tyle że znane mechanizmy
obsługi działały "inaczej". Aby skorzystać z możliwości programu
należało zadzwonić z wskazanego telefonu na określony numer (0-700...).
Był to tez zbiór znalezionych autentycznych instrukcji np. : "Jak
karmić piersią?", "Jak włamać się na serwer?", "Jak
zbudować wychodek?", "Gdzie się perfumować?" itd.
(Efka_S 2001)
Instrukcja Obsługi powstała w kilku wersjach, doprowadzona do absurdu,
jesli chodzi o jej pojemność i możliwości dalszej rozbudowy. W pierwszej
wersji składała się z serii filmów instruktażowych, których wyświetlaniem
sterował interfejs, połączony z klawiszami telefonów. Kolejna wersja
- internetowa, miała swój początek w ramach projektu Cafe9, w 2000 roku.
Powstało wtedy około 120 stron internetowych z instrukcjami, wszystkie
w technologii php, nastawione na rozbudowywanie przez użytkowników.
Kolejna wersja instalacyjno-internetowa, łacząca wcześniej powstałe
strony z aplikacją i filmami instruktażowymi. Materiał obejmował już
około 400 stron, 90 filmów itd, tworząc labirynt, którego przejście
w całości zajmowało około 10 godzin. Dodatkowo przeszkadzął interfejs
komunikacji przez wskazany telefon. Do kolejnej instrukcji można sie
było dostać tylko przez wybranie odpowiedniego numeru telefonicznego.
<<<wstecz
